مُزّمِل هفتادو‌سومین سورۀ قرآن و در جزء 29 آن است. در مکه بر پیامبر اسلام نازل شده است و بیست آیه دارد. نام این سوره از اولین آیۀ آن گرفته شده است. مزمل به‌معنی جامه بر خود پیچیده است و اشاره به پیامبر دارد.

مریم نام نوزدهمین سورۀ قرآن است که در مکه بر پیامبر اسلام(ص) نازل شده است. این سوره 98 آیه دارد و در جزء شانزدهم قرآن است. نام این سوره از آیه‌های 16، 27 و 34 گرفته شده است. در این سوره ضمن گواهی به پاکدامنی مریم، دختر عمران، به سرگذشت او نیز اشاره شده است. سورۀ مریم یکی از سوره‌هایی است که در آن خداوند به ذات خود برای تحقق معاد (پاداش و کیفر اعمال مردم در روز قیامت) سوگند خورده است (آیۀ 68).

مریم(س) (مریم عذرا) مادر حضرت عیسی(ع) است. او تنها بانویی است که نام او در قرآن آمده و سوره‌ای نیز به‌نام او نازل شده است. از مریم 34 بار در قرآن یاد شده و بر پاکدامنی و ایمان او تأکید شده است. قرآن اخلاق و ایمان او را نمونه‌ای برای مؤمنان دانسته است (سورۀ تحریم، آیۀ 12). در قرآن حضرت مریم(س) با صفتهایی چون صِدیقه (بسیار راستگو) و عَذرا (پاکدامن) یاد شده است (سوره‌های مائده آیۀ 75 و آل‌عمران، آیۀ 41).

مُرسلات هفتادوهفتمین سورۀ قرآن است و در جزء 29 آن قرار دارد. پنجاه آیه دارد و بیشتر آیه‌های آن در مکه بر پیامبر اسلام(ص) نازل شده است. نام این سوره از نخستین آیۀ آن گرفته شده است. مرسلات به‌معنای فرستادگان است. اغلب مفسران این فرستادگان را فرشتگان دانسته‌اند.

مرثیه شعری است که در سوگ یاران، خویشان، بزرگان، شاهان و امامان معصوم، برای بیان صفات نیک و مصبیتهای آنان سروده می‌شود.

مدینه دومین شهر مقدس مسلمانان است که در ناحیۀ حجاز در شمال غربی عربستان سعودی واقع شده است. نام قدیم این شهر یثرب بود. پس از هجرت حضرت محمد(ص) این شهر مدینةُ‌الَنبی نامیده شد. مسجدُ‌النَبی، که مرقد حضرت محمد(ص) نیز در آن است، در این شهر قرار دارد.