مُشار، خانبابا (1279-1359 ﻫ ش) کتابشناس ایرانی و نخستین کسی است که فهرستی جامع از کتابهای چاپی فارسی تهیه و منتشر کرده است.
مُشَبَککاری هنر بهوجود آوردن نقشهایی است پنجرهای یا شبکهای روی فلز، چوب، سنگ، سفال، چرم، استخوان حیوانات و پلاستیک. مشبککاری از هنرهای کهن ایران است که با آن در، پنجره، صندوق، ضریح، مِنبَر، قاب و رَحل را تزیین میکردهاند. مشبککاری در تزیین مبلمان و وسایل تزیینی منزل و زیورآلات نیز بهکار میرود. مشبککار به کسی میگویند که این کار را انجام میدهد.
مُشتاق اصفهانی، میر سید علی (1171- 1101 ﻫ ق) شاعر ایرانی است که نخست به سبک هندی شعر میگفت، سپس به جمع شاعران بازگشت ادبی (سبک عراقی) پیوست.
مِسگَری هنر و صنعت ساختن انواع ظرفها، اشیای زینتی و زیورآلات با مس است. مسگری یکی از رشتههای فلزکاری است و به سازنده و فروشندۀ آن مسگر میگویند.
مُسلِم بن عَقیل (شهادت 60 ﻫ ق) پسرعموی امام حسین(ع) و از سرداران لشکر اوست. مسلم در جنگ صفین نیز در میان یاران حضرت علی(ع) بود. در زمان امامت امام حسین بهعنوان نمایندۀ او برای بیعت گرفتن از مردم کوفه به آنجا رفت و در رویارویی با عبیدالله بن زیاد، حاکم کوفه، شهید شد.
مُسَمَّط از انواع قالبهای شعر فارسی است که قافیۀ مصراعهای هر بند یکسان است. بهجز مصراع آخر بند که قافیۀ متفاوت دارد. این قافیه در مصرع آخر هر بند تکرار میشود. مسمط براساس شمار مصرعهای هر بند، نامگذاری شده است. شاعران بنا به ذوق خود مسمط را در بندهای سه، چهار، پنج و شش مصراعی سرودهاند.