مَتَل

مَتَل گونه‌ای از ادبیات عامۀ ایران است که با بیانی کوتاه و موزون حکایتی ساده را بیان می‌کند که معمولاً برای کودکان گفته می‌شود. متل گاهی دارای دو یا چند مصراع هم‌وزن و هم‌قافیه و گاه بدون قافیه است و تنها مصراعهای هم‌وزن دارد. وزن متل شادی‌آور و ساختمان آن بسیار ساده است. گاه در آغاز متل، کلمه یا جمله‌ای تکرار می‌شود، مانند دویدم و دویدم. سپس، متل به‌صورت زنجیری از رویدادهای کوچک و سادۀ زندگی بیان می‌شود و وارد جزئیات نمی‌شود. شخصیتهای متل، گاه انسان و گاه جانورند.

متوازی الاضلاع

متوازی ‌الاضلاع شکلی هندسی است که چهار ضلع دارد و ضلعهای روبه‌رو، دو به دو با هم مساوی و موازی‌اند. در این چهارضلعی، زاویه‌های مقابل مساوی و زاویه‌های مجاور مکمل یکدیگرند. قطرهای متوازی‌الاضلاع یکدیگر را نصف می‌کنند. محل برخورد دو قطر مرکز تقارن آن است، زیرا قرینۀ هر نقطه از متوازی‌الاضلاع نسبت به محل برخورد قطرها، روی آن قرار می‌گیرد.