مروارید

مُروارید (دُرّ) ماده‌ای سخت و درخشان است که داخل صدف بعضی از نرم‌تنان مانند صدف دریایی و صدف دوکفه‌ای تشکیل می‌شود. دوکفه‌ایها نرم‌تنانی هستند که درون صدفی دو قسمتی از جنس کلسیم‌کربنات زندگی می‌کنند. مرواریدهای صدفهای دریایی از نرم‌تنان آبهای شور و مروارید صدفهای دوکفه‌ای‌ از نرم‌تنان آبهای شیرین رودخانه‌های کوچک، که دمای آب پایین‌تر دارند، به‌دست می‌آیند. صدف مرواریدهای طبیعی در عمق 5 تا 9 متری و حداکثر در فاصلۀ 18 متری سواحل با دمای آب 25 درجۀ سلسیوس پیدا می‌شوند. مروارید به‌عنوان سنگ قیمتی از گذشته در ساختن زیورآلات استفاده شده است.

مرغ

مُرغ پرنده‌ای ماده است از راستۀ ماکیان‌سانان و خانوادۀ قرقاولها. این پرندۀ اهلی را برای مصرف گوشت، تخم و پرهایش در بیشتر نقاط جهان به‌شکل صنعتی در مرغداری و به‌شکل سنتی در روستاها نگهداری می‌کنند.

مرغداری

مُرغداری محل نگهداری و پرورش مرغ برای استفاده از گوشت، تخم و پَر آن است. در برخی از مرغداریها سایر ماکیان مانند بوقلمون و بلدرچین نیز نگهداری می‌شوند. مرغداریها به دو شکل سنتی و صنعتی اداره می‌شوند. در جهان مرغ را بیشتر از سایر ماکیان در مرغداریها پرورش می‌دهند.

مُرَقَّع

مُرَقَّع واژه‌ای عربی است به‌معنای جامۀ وصله‌دار که معمولاً صوفیان در بر می‌کردند. در هنر به مجموعه‌ای از قطعه‌های نقاشی، نگارگری و خوشنویسی‌ روی کاغذ یا پارچه گفته می‌شود که در دفتری مخصوص (آلبوم) گرد آمده و جلد شده است. برای ساختن مرقع قطعه‌های هنری را تک‌تک روی مقوا می‌چسبانند. حاشیۀ قطعه‌ها را به‌صورت یکنواخت با آب طلا یا لاجورد کادربندی و اطراف کادر را با تذهیب و تشعیر می‌آرایند. قطعه‌ها را با نوار باریک کاغذی، پارچه‌ای یا چرمی از طول یا عرض به‌ هم وصل می‌کنند، به‌گونه‌ای‌که به‌صورت آکاردئونی باز و بسته می‌شوند. قطعۀ اول و آخر هم به جلد روغنی (لاکی) متصل می‌شود. مرقع وقتی که باز می‌شود، قطعه‌ها در کنار هم دیده می‌شوند و هنگامی که بسته است مانند کتاب به نظر می‌رسد. مرقع نمونه‌ای نفیس از هنرهای جلدسازی، صحافی و کتاب‌آرایی است.

مُرَکبات

مُرَکبات درختان، درختچه‌ها و به‌ندرت بوته‌های علفی همیشه‌سبزند که میوۀ بیشتر آنها خوراکی است. بسیاری از پژوهشگران خاستگاه مرکبات را جنوب شرقی آسیا و جنوب کوههای هیمالایا تا اندونزی می‌دانند. مرکبات گونه‌ها و رقمهای متنوع و فراوان دارند که از آمیزش گونه‌ها (دو رگ‌گیری یا هیبرید) به‌وجود آمده‌اند. این گیاهان را برای مصرف میوۀ آنها در سطحی وسیع از جهان می‌کارند و ارزش اقتصادی و تجاری بسیار دارند. پرتقال، نارنگی، گریپ‌فروت، لیموترش، لیموشیرین، بالنگ، بادرنگ، دارابی، نارنج و کامکوات مهم‌ترین مرکبات‌اند. پرتقال و نارنگی بیشترین میزان سطح کشت و تولید را در میان مرکبات دارند. پرتقال پس از سیب، دومین میوۀ مصرفی جهان است. مرکبات در ایران، در سواحل دریای خزر، ناحیۀ مرکزی و استانهای جنوبی کاشته می‌شوند. قدمت کشت مرکبات در جهان، به حدود 000 3 تا 200 1 سال پیش از میلاد می‌رسد.