نگاه کنید به آل عبا

اَصحابِ فیل نام سپاهیانی است که به‌سرکردگی اَبرَهَه، که از طرف پادشاه حَبَشه بر یمن فرمانروایی می‌کرد، برای ویران کردن کعبه به مکه رفتند. چون این سپاهیان با فیل حرکت می‌کردند، آنان را اصحاب فیل (دارندگان فیل) خوانده‌اند. در قرآن، سورۀ فیل دربارۀ اصحاب فیل است.

اَصحاب صُفّه به گروهی از مسلمانان تهیدست گفته می‌شد که از پِی هجرت پیامبر اکرم(ص) به مدینه آمدند و چون جایی برای سکونت نداشتند در صُفّه (ایوان سقف‌دار) مسجد پیامبر، در مدینه، اقامت کردند. بعدها این گروه اَهل صُفّه نامیده شدند.

اَصحاب (صَحابه) عنوانی است که به یاران حضرت محمد(ص) و مسلمانان زمان ایشان داده شده است. در اینکه کدام‌یک از مسلمانان زمان پیامبر را می‌توان از صحابۀ او شمرد، نظرهای گوناگون وجود دارد. بعضی از صاحب‌نظران در علوم اسلامی کسی را که پس از دیدار با پیامبر(ص)، اسلام آورده و مسلمان از دنیا رفته باشد از اصحاب به‌شمار می‌آورند. برخی دیگر از صاحب‌نظران، مسلمانانی را که به ملاقات پیامبر(ص) موفق شده و حدیثی از ایشان روایت کرده‌اند یا در یکی از غزوه‌ها شرکت داشته یا در آن شهید شده‌اند، از صحابۀ آن حضرت می‌دانند.

اِشیل (Aeschylus،456 -525 ق‌م) شاعر و نمایشنامه‌نویس یونان باستان و از پایه‌گذاران تراژدی (نوعی نمایشنامۀ غم‌انگیز) یونانی است. نامش به یونانی آیسخولوس بوده و در زبان فارسی، به شیوۀ تلفظ فرانسویان، به اشیل شهرت یافته است.

اِشوارَک درختچه‌ای است که در هندوستان، افغانستان، عربستان، و در ایران در بلوچستان و نیز اطراف شهرهای بندرعباس، بم و جیرفت می‌روید.